آيت الله شيخ محمد حسين نابغ آيتى

 

شادروان نابغ آيتى به سال 1305 شمسى در قريه نويك از محال بيرجند ديده به جهان گشود. دوران كودكى را به فراگيرى علوم  عربى نزد پدرش حجت الاسلام شيخ محمد در "نويك" گذرانيد و سپس براى ادامه تحصيلات به بيرجند و مشهد و قم سفر كرد و سرانجام به دريافت اجازه اجتهاد موفق گرديد. در سال 1350  كه پدر همسرش آيةالله شيخ محمد حسين آيتى رحلت نمود از طرف اهالى بيرجند از ايشان درخواست شد كه از قم به بيرجند آمده و ضمن ارشاد مسائل دينى، نماز جماعت را به‏جاى پدر همسر خود اقامه نمايد.
مرحوم نابغ آيتى، در بيرجند ضمن انجام امور دينى، دفترى را گشود كه درآن به حل و فصل دعاوى، حكميت‏ها، صدور احكام شرع، پاسخگويى به استفتاها، استشاره ها، استخاره‏ها و اداره امور طلاب و كمك به نيازمندان شهر مى‏پرداخت.
ضمن انجام تمام اين امور، در گسترش مسجد موسوم به آيتى و ايجاد كتابخانه زحمت بسيار كشيد.
زنده ياد نابغ آيتى شخصيتى باكفايت و با صراحت بيان بود و آنچه را به مصلحت مى ‏ديد پى مى‏ گرفت. وى پس از يك سال بيمارى در خرداد ماه سال 1375 بدرود حيات گفت.نابغ آيتى علاوه بر بذله گوئى و خوش مشربى داراى ذوق ادبى و قريحه شعرى بود. از ديوان شعر نامبرده قطعه « در بى ‏اعتبارى دنيا » انتخاب شده است.

در بى ‏اعتبارى دنيا

اين جهان چون شوره زارى بيش نيست
خانه ناپايدارى بيش نيست

اين كه گوئى اين كنم يا آن كنم
در حقيقت جز شعارى بيش نيست

عاشق ومعشوق را دراين ديار
غير يك بوس و كنارى بيش نيست

آن عروس خانه بعد از چند روز
پيرزال دل فگارى بيش نيست

آن جوان با غرور پهلوان
پير مرد بى بخارى بيش نيست

آنكه را پنداشتى مرد خداست
ديدى آخر نابكارى بيش نيست

آنچه راكردى فراهم روز و شب
لاشه صيد و شكارى بيش نيست

ارزش دنيا به نزد عاقلان
ارزش موى حمارى بيش نيست

اسوه تقوى و فضل و مكرمت
راست گويم هشت و چارى بيش نيست

پس ز دنيا دل بريدن بهتر است
چونكه او ليل و نهارى بيش نيست

آيتى گويد كه دنياى دنى
بهر مؤمن اضطرارى بيش نيست