بيرجند نگين كوير

« عروس‌ تعریفی‌ »

هِشْکَه‌ توی‌ِ شَاْرْ اِمرو قدرِما نِمِاْدُاْنه‌

**

گَنده‌ی‌ِ به‌ جُاْن‌ِ تو اَویُاْن‌ِ درِ خُاْنه‌

وَر چِنگ‌ِ دماغ‌ِ خُوْ ما رَ اَاْوِزُ دَاْره‌

**

از بچّة‌ ریقُاْنه‌ تا عزیزِ دُرْدُاْنه‌

با اِی‌ که‌ دم‌ و بیدم‌، از مرد و زن‌ِ عَاْلَم‌

**

هر کس‌ِ که‌ درمُاْنه‌ وَرْ اُلَنگ‌ِ ما رُاْنه‌

مست‌ِ سینه‌ چاکِم‌ ما، از عشق‌ْ هلاکِم‌ْ ما

**

گنج‌ِ زیرِ خاکِم‌ ما، در گوشة‌ ویرُاْنه‌

دیوُاْنة‌ عشقِم‌ ما، بیزارْ ز هُشیَاْری‌

**

تا فکرِ کُنَه‌ هشیار وَرْ اَو زده‌ دیوُاْنَه‌

مرغ‌ِ باغ‌ِ عشقِم‌ ما، در بهشت‌ْ دَاْرِم‌ جا

**

کُنج‌ِ اِی‌ قَفس‌ْ امّا، مُاْتاج‌ِ اَو و دُاْنه‌

چُو مِاْخ‌ِ زرینِم‌ ما، صد گَزْ دَ زَمینِم‌ْ ما

**

از کینة‌ بَدکَاْرا، از غصّة‌ بیچَاْرا

هر کس‌ِ نِمِاْدُاْنَه‌ جُزْ اَاْدَم‌ِ فرزُاْنَه‌

**

شَلْتَه‌ خورده‌ جُاْم‌ِ دل‌ْ، وَر شَریده‌ پیمُاْنَه‌

خوش‌ خوردن‌ِ شَفتَاْلو پَس‌ دَاْدَن‌ِ بَد دَاْره‌

**

بَس‌ جواب‌ِ ما رَاْده‌ او که‌ دل‌ْ مِلَرزُاْنَه‌

بد کرده یِ‌ اِی‌ دنیا، بد مِبینه‌ او دنیا

**

او که‌ خربزه‌ کِشته‌ وَر نِدَاْره‌ هِندُاْنَه‌

تا کُل‌ِ کلیدُاْن‌ِ جُاْن‌ِ مُوْ خِزِ گُربه‌

**

در رقص‌ مِیَاْ او که‌ هی‌ گُربه‌ مِرَقصُاْنَه

چُو مِاْخ‌ِ دَ دیوارِ دردِ مَردُمُوْ اِمرو

**

دل‌ْ ما همگی‌ خونَاْ، او بُر خُوْ مِلکُّاْنَه‌

گر بُو همه‌  جا تَاْریک‌ْ تنها پَی‌ِ درْ روشَه

**

‌مَاْکُوْ مُوج‌ْ جُاْن‌ِ مُوْ خودْ دورة‌ وَر بُاْنَه‌

اِی‌ دوره یِ دل‌ْ خَواْره‌، اَو کُنَه‌ بُرا زَاْره

**

‌سقف‌ِ زندگی‌رْ اَاْخِر اِی‌ دوره‌ هُتُنْبُاْنه‌

جنگ‌ِ زرگَرُاْنَاْیَه‌، قدِّ ما کَمُاْنَاْیَه

**

‌در خُاْنه‌ نِیَاْ چیزِ بی‌بی‌ اَ مَلِک‌ مُاْنَه‌

وقت‌ِ خوردن‌ِ نِسْتَه‌، مَاْیِم‌ْ چه‌ کُنِم‌ْ پسته‌

**

عَاْجِزْ چه‌ کُنَه‌ اَینَه‌، کَل‌ْ مَاْ چه‌ کُنَه‌ شُاْنَه‌

وَر مرده‌ لَقَت‌ْ مَاْزَه‌ ای‌ صَاْحِب‌ِ زور و زر

**

اِی‌ قدرت‌ و اِی‌ مِکنَت‌ اَاْخِر از تو وَاْمُاْنَه‌

یَاْ سوزن‌ِ زَه‌ وَر خُوْ یَاْ جِوَاْلدوزَرْ ما

**

تا مِثل‌ِ مُوْ شِی‌ اَاْگا(ه‌) از آه‌ِ غَریبُاْنَه‌

زرق‌ و برق‌ِ اِی‌ دنیا سِرْ تورْ نِبَرَه‌ از را(ه‌)

**

جُاْن‌ِ مُوْ دَ شَو گویَن‌ْ دُر مِتَاْبَه‌ پَندُاْنَه‌

اَوسُاْنَة‌ دنیا رَ خیل‌ِ گفته‌یَی‌ وَمّا

**

از عروس‌ِ تَاْریفی‌ بَاْس‌ِ دِگَه‌ اَوسُاْنَه‌

انتظارِ خوش‌ْ قولی‌ بیجای‌ِ زِ نَاْمَرْدُ

**

نَاْکَس‌ْ نِمِدَه‌ هرگزْ قول‌ِ مرد و مردُاْنَه‌

از کُاْنَه‌ شُدام‌ْ بیزار، اندیشة‌ نَو دَاْرُم‌

**

نَو وقت‌ِ به‌ بَاْزار اَ، اَاْزارِ دل‌ِ کُاْنَه‌

از کَوگ‌ِ دَ کو گویُم‌ْ، از تِلِک‌ْلِکو گویُم‌

**

از گفتن‌ِ اِی‌ حرفُوْ خَاْلی‌ نِکُنُم‌ شُاْنَه‌

شِاْرِ نَو مِپِندَاْرَه‌ وَرْ عَرش‌ْ سوار اَاْیَه

**

‌گَو لَاْغَرِ شِاْرِ نَو، خَو مِبینه‌ پَندُاْنَه‌

شِاْرِ نَوی‌ِ نَو این‌ِ، نشأَه یِ کَنَو این‌ِ

**

اَاْتِش‌ِ غم‌ِ دل‌ْ رَ اِی‌ شِاْرْ هُسُاْمُاْنَه‌

هر کس‌ِ به‌ کیش‌ِ خُوْ، کوسه‌ فکرِ ریش‌ خُوْ

**

ما خودْ دِل‌ِ ریش‌ِ خو، در گوشه یِ میخُاْنَه

اَاْل‌ِ جُل‌ّ و پُل‌ْ خودْ هم‌، اَاْدَمُاْن‌ِ شُل‌ْ خودْ هم‌

**

«عندلیب‌» و گل‌ خودْ هم‌ عین‌ِ شَاْم‌ و پروُاْنَه‌