شادروان استاد احمد احمدی معلم، مؤلف و نویسنده ای فاضل و متعهد بود كه در محافل و مجامع ادبی و دانشگاهی طرفداران بسیاری داشت. وی در سال 1301 هجری شمسی در بیرجند چشم به جهان گشود. پدرش مرحوم حاج ملامحمد دهگی بیرجندی از روحانیون نامی عصر خویش بود. پدرش مدرس مدرسه علمیه معصومیه بیرجند و از شاگردان مرحوم حاج شیخ محمد باقر گازاری بود و سالها در درس خارج ایشان شرکت کرده بود.  استاد احمدی در 6 سالگی در دبستان تدین كه از مدارس تازه تأسیس در مكانی بسیار قدیمی بیرجند بود مشغول تحصیل شد، البته پدر استاد به مدارس جدید اعتقادی نداشت ولی مرحوم احمدی با انگیزه درونی در كسب علم و دانش سعی و تلاش بسیار می كرد؛ به طوری كه در همه سالهای تحصیل شاگرد اول كلاس بود. احمد پس از اتمام مکتب خانه های سنتی قدیم در 7-8 سالگی به دبستان تدین رفته ، تحصیلات شش ساله ابتدایی را در این مدرسه و دبستان حکیم نزاری به پایان می رساند. در این دوران از طریق تعلیمات پدر و مادر در خانه با کتابهای مذهبی و معارف اسلامی آشنا می شود. وی می گوید :«دوستی اهل بیت را از مادرم آموختم که همیشه کتاب طریق البکاء را مطالعه می کرد و بر مظلومیت حضرت سیدالشهدا و سایر ائمه گریه می کرد به حدی که پدرم او را از افراط در گریه منع می کرد ، شیوه او در من بسیار اثر کرد، به همین جهت به سوی مدایح و مناقب اهل بیت کشیده شدم و مجذوب محبت آن بزرگوار گردیدم.» استاد احمدی پس از پایان تحصیلات متوسطه و دانشسرای مقدماتی درسال 1324 به كسوت معلمی در می آید ، و در رشته زبان و ادبيات فرانسه به دانش‏اندوزى پرداخت ،  ولی دو سال بعد در دانشگاه تهران پذیرفته می شود و در رشته زبان های خارجی ( فرانسه انگلیسی) ادامه تحصیل می دهد. و در سال 1328 موفق به اخذ دانشنامه ليسانس فرانسه شد. در همين سالها بود كه او علاوه بر دروس اصلى رشته فرانسه، توانست در درسهاى فرعى از محضر استادانى اديب و دانشمند چون دكتر محمد معين، دكتر خانلرى، دكتر يحيى مهدوى و عالم ربانى الهى قمشه‏اى نيز استفاده كند. در نتيجه علاقه به ادبيات فارسى در دل و جانش پرورش يافت. علاوه بر اين، از محضر پر فيض دانشمند گرانمايه فرزان نيز بهره‏ها برد. وی پس از اخذ لیسانس در سال 1328 به عنوان دبیر به زادگاه خود بیرجند بر می گردد و در دبیرستانهای این شهر به تدریس اشتغال می ورزد. و به تدريس زبان فرانسه در دبيرستانها ودانشسراى بيرجند پرداخت، ضمنا با مجله يغما - مهمترين مجله ادبى آن زمان - همكارى داشت و مقالاتى مفيد از نشريات فرانسه براى آن مجله ترجمه مى‏كرد.

 استاد احمدی از سال 1334 تا سال 1340 ریاست دانشسرای مقدماتی پسران بیرجند را عهده دار بوده و معلمان زیادی را تربیت كرده است و در سال 1340 به مشهد منتقل شد ، اما دلبستگى به زبان و ادبيات فارسى - كه درونمايه‏اى از فرهنگ اسلامى داشت - بر تخصص در زبان فرانسه غالب آمد، و مقرر شد به عنوان دبير ادبيات فارسى در دبیرستان فیوضات  مشغول خدمت گردد . در سال 1342 در دانشسرای مقدماتی، مركز تربیت معلم و دانشسرای راهنمایی تربیت معلم تدریس زبان و ادبیات فارسی را به عهده می گیرد ، سپس به دانشگاه منتقل می شود و در دانشكده الهیات و معارف اسلامی و نیز دانشكده ادبیات مشهد به تدریس دروس زبان فرانسه و ادبیات فارسی مشغول می شود.استاد احمدی مقالات متعددی به رشته تحریر در آورده كه در كتب و مجلات رسمی به چاپ رسیده است از جمله آنها "راهنمای كتاب" مجله "سخن" ، "یغما"، "هیرمند" و نشریات آموزش و پرورش است. همچنین با مجلات دانشكده ادبیات و علوم انسانی و نشریه دانشكده الهیات مشهد همكاری داشته است. استاد در سالهای اول تدریس در دانشسرای مشهد و مركز تربیت معلم دو جلد كتاب نفیس به نام "سیرسخن" را با همكاری دكتر حسین رزمجو تألیف كرده است كه سالها به صورت كتاب جنبی و حتی درسی در آمده بود. كتابهای دیگر استاد عبارت است از:زندگی و افكار ولتر ـ انشا و نویسندگی ـ دستور زبان فارسی ـ دانای راز ـ شرح حال اقبال لاهوری ـ خدا را بشناسیم ـ فروغی كه روشنگر دلهاست ـ امامت و رهبری ـ و كتابهای بسیاری در زمینه مذهبی كه برای آموزش دینی جوانان و نوجوانان بسیار مفید بوده بویژه در رژیم سابق كه جای آنها خالی بود. استاد احمدی در دوران انقلاب اسلامی در تألیف كتابهای دبیرستانی همكاری چشمگیری داشته و نام وی به عنوان مؤلف زینت بخش كتب دبیرستانهاست. كار تألیف استاد بعد از انقلاب نیز ادامه داشته از جمله كتابهای بعد از انقلاب وی می توان به كتابهای مناقب علوی ـ مناقب فاطمی ـ مدایح رضوی ـ چهارده اختر تابناك اشاره كردهمچنین درباره دانشمند و ریاضیدان معروف مولانا عبدالعلی بیرجندی جزوه ای حاوی شرح حال به چاپ رسانده و نیز با انگیزه معرفی بزرگان قهستان، دیوان محمد بن حسام خوسفی را با همكاری محمد تقی سالك چاپ كرده كه مورد توجه پژوهشگران و محققان قرار گرفته است. استاد احمد احمدی مدت زیادی ریاست كتابخانه مسجد گوهرشاد مشهد و مسؤولیت فرهنگی مركز پژوهش آستان قدس رضوی را به عهده داشت .

در سال 1376 مجموعه فرهنگي تحت نام موسسه فرهنگي دكتر احمدي بيرجندي در بولوار احمدآباد مشهد ( رضا 23 ) به مديريت جناب آقاي حبيب الله صحرانورد با حضور ايشان  افتتاح كه با تلاش در زمينه هاي فرهنگي تداوم دهنده راه استاد بيرجندي گرديده و با برگزاري جلسات متعدد با حضور تعدادي از افراد صاحب قلم و عالم خراسان جنوبي ساكن مشهد تلاش وافري در جهت انجام فعاليت هاي گوناگون فرهنگي و اجتماعي نموده است كه از آن جمله مي توان به تأسيس صندوق خيريه اي با نام صندوق خيريه بيرجنديهاي مقيم مشهد اشاره كرد كه در حال حاضر در بلوار پيورزي مشهد خيابان خاقاني به مديريت تعدادي از دلسوزان همشهري مانند جناب آقاي صحرانورد ، آقاي بقايي ، آقاي خواجوي ، آقاي گونيايي ، آقاي غفراني مشغول به فعاليت ميباشد .

استاد احمدي بيرجندي پس از عمري تلاش مفيد در زمينه هاي مختلف فرهنگي و علمي در24 آذر سال 1377 برابر با 25 شعبان 1419 دار فانی را وداع گفت . روحش شاد

 

تالیفات :

۱. اشك خون: مناقب و مراثى حضرت سيدالشهداءعليه‏السلام

۲. امامت و رهبرى

۳. با قرآن آشنا شويم

۴. پرتوى از سيماى تابناك على‏عليه‏السلام

۵. پند و عبرت; شامل مسائل تاريخى، دينى و اخلاقى

۶. چهارده اختر تابناك: زندگانى چهارده معصوم‏عليهم‏السلام

۷. خداپرستى در شعر فارسى

۸. دانه و پيمانه; شامل داستانهايى از عارفان بزرگ، سنايى، عطار، مولوى، سعدى.

۹. شعر در زندگى

۱۰. مناقب علوى در شعر فارسى