انار اَاْرزو»*
|
١-روزِ رُوشَهْ رْ وِلْ کُنَی ترکِ غم و شَاْدی کُنَی |
|
سر دَ تَاْریکی کُنَی یارِ مُوْ رَ وَاْدی کُنَی |
|
٢-یا بِرَی در مجلسِ دلدارْ شیرینی کُنَی |
|
یا بِرَی وَر کوهِ عشقِ یار فرهَاْدی کُنَی |
|
٣-گر که دلْ وَر زلفیِ زلفُاْنِ دلبرْ بستهیَی |
|
بس که ترکِ رَاْحَتیّ و ترکِ اَاْزَاْدی کُنَی |
|
۴-تُو خَرَاْبَیْ دلْ خرابَه گنجِ عشقِ یارِ مُوْ |
|
گَر که گنجِ عشق مَاْیَی ترکِ اَاْبَاْدی کُنَی |
|
۵-از پریشُاْنی مُوْ رَ وَر سِرْ سُلُتْ هُنْشُنْدِیَی |
|
مُوْ رْ بکُشْتَی از غَمُنْ خُوْ ترکِ جَلَّاْدی کُنَی |
|
۶-حجلة دُاْمَاْدیِ خُوْ رْ بُر خدا وَر هم زَنَی |
|
بُر عروسِ پیرِ دنیا حیفِ دُاْمَاْدی کُنَی |
|
٧-از انارِ اَاْرزو ای عَاْشقُوْ دلْ وَاْ کَنَی |
|
یَک نظرْ وَر زندگی ابرامِ بَغدَاْدی** کُنَی |
|
٨-بس که پیشِ اَاْلِ دلْ صد سال شَاْگِردی کُنَی |
|
پیش از او که مَستَه بَاْشَی فکرِ اُستَاْدی کُنَی |
|
٩-شِاْرِ نغزِ بیرجندی رَ اگر که بِشْنَوَی |
|
ترکِ شِاْرِ حافظ شیرَاْزی و سعدی کُنَی |
|
١٠-گوش وَاْ دَاْرَی اگر شِاْرِ «سعید عندلیب» |
|
آفری وَر طبع و وَر ذوقِ خدَاْدَاْدی کُنَی |
|
١١-اَو حیاتِ یارِ مُوْ پَس بَاْدِر اَر دَاْرَی بِرَی |
|
سر دَ تَاْریکی کُنَی یارِ مُوْ رَ وَاْدی کُنَی |
برگردان شعر" انار آرزو" به زبان فارسی معیار:
1-روز روشن را ول کنید ،ترک غم وشادی کنید/ سر در تاریکی بکنید یار مرا پیداکنید
2- یا بروید در مجلس دلدار شیرینی کنید / یا بروید در کوه عشق یار فرهادی کنید
3- اگر دل به زلفی(زنجیر) زلف های دلبر بسته اید/ باید ترک راحتی و ترک آزادی کنید
4-تویِ خرابه ی دلِ خراب است گنج عشق یار من/ اگر که گنج عشق می خواهید، ترکِ آبادی کنید
5-ازپریشانی مرا زانو دربغل ونگران نشانده اید / مرا کشته اید از غم های تان؛ ترکِ جلَادی کنید
6-حجله ی دامادی خود را برای خدا به هم بزنید / برای عروس پیر دنیا حیف است که دامادی کنید
7-از انار آرزو ای عاشقان دل بکنید/ یک نظر بر زندگی ابراهیم بغدادی کنید
8-باید که پیش اهل دل صد سال شگردی کنید / پیش از آن که خواسته باشید فکر استادی کنید
9-شعر نغز بیرجندی را اگر که بشنوید،/ ترکِ شعر حافظ شیرازی و سعدی کنید
10-اگر که شعر سعید عندلیب را گوش کنید، /آفرین بر طبع و ذوق خدادادی کنید
11- آب حیات است یارم پس فانوس را بردارید وبروید/ سر به تاریکی بگذارید ویار مرا پیدا کنید
****************
*عنوان ، برگرفته از داستانی ست نقل شده از یکی از عرفا به این شرح:
ابراهیم خوّاص گوید: "دوازده سال بود تا مرا اناری شیرین آرزو می کرد ونخورده بودم . روزی گفتم نفس را آرزو بباید داد.روزی جایی می رفتم، درویشی را دیدم افتاده بر صفتی که وصف نتوان کرد. فراز رفتم ،بر بالین وی بنشستم وگفتم: ای درویش تو را چه آرزو می کند تا تمام کنم؟چشم برکرد ودر من نگریست. آنگه گفت:دوازده سال است تا تو را اناری آرزوست واز دل نمی توانی داشت. و آمده ای که آرزوی ِ من راست کنی.ابراهیم گوید: من متحیّر بماندم وگفتم: چند دوست خدای در میان خلق پنهان است که کس ایشان را نداند (پند پیران،مؤلف نامعلوم، ظاهراٌ مربوط به قرن پنجم )
** ابرام بغدادی: ابراهیم بغدادی معروف به خوّاص عارف قرن سوم هجری است. اصلاًایرانی ست. پدرش اهل آمل بود ؛ امّاچون تولد وپرورشش در بغداد بوده به "بغدادی" شهرت یافته است. "خوّاص"اش گفته اند چون ازطریق زنبیل بافی وحصیربافی و... امرار معاش می کرده است(خوّاص؛ از خوصxows به معنی پوست درخت خرماست که از آن حصیر و زنبیل و... می بافته اند). در بین عرفا شهرتی به سزا داردواز او داستان های زیادی نقل شده است؛ از جمله داستان فوق.
آوانگاری شعر" انار آرزو "
Anâre ārezu
1-ruze ruše r vel konay tarke qamo šādi konay
Sar da tāriki konay yare mo re vādi konay
2-yâ beray dar majlese deldâr širini konay
Yâ beray var kuhe ešqe yâr farhādi konay
3-gar ke del var zolfeye zolfōne delbar basteyay
Bas ke tarke rāhati yo tarke āzādi konay
4-tu xarābay del xarâbā ganje ešqe yâre mo
Gar ke ganje ešq māyay tarke ābādi konay
5-az peray šōni mo re var ser solot honšodeyay
Mor bokoštay az qamon xo tarke jallādi konay
6-hejleye dōmādeye xor bor xodâ var ham zanay
Bor aruse pire donyâ hayfe dōmādi konay
7-az anâre ārezu ay āšeqo del vākanay
Yak nazar var zendgi ebrâme baqdādi konay
8-Bas ke piše āle del sad sâl šāgerdi konay
Pišazu ke maste bāšay fekre ostādi konay
9-šēre naqze birjandi re agar ke bešnavay
Tarke šēre hâfeze širāzeyo sādi konay
10-guš vādāray agar šēre saide andalib
Âfari var tab o var zowqe xodadādi konay
11-ow hayâte yare mo pas bāderardāray beray
Sar da tāriki konay yare mo re vādi konay